เมื่อวันที่ ๑๙ สิงหาคม พ.ศ.๒๔๗๕ โจทก์ได้ซื้อเรือนพิพาทจาก ส.โดยชอบด้วยกฎหมาย วันที่ ๒๖ เดือนเดียวกัน จำเลยที่ ๑ นำเจ้าพนักงานกองหมายยึดเรือนนี้ โดยเหตุที่จำเลยที่ ๑ ชนะคดี ส. อีกเรื่องหนึ่ง วันที่ ๕ กันยายน พ.ศ.๒๔๗๕ กองหมายประกาศขายทอดตลาดเรือนนี้ตามคำขอของจำเลยที่ ๑ โดยไม่มีใครคัดค้านจำเลยที่ ๒ เป็นผู้ซื้อได้วิธีการยึดแลการซื้อทอดตลาดนี้ได้เป็นไปโดยถูกต้องตามกฎหมาย แลวิธีปฏิบัติการของเจ้าพนักงาน บัดนี้โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าการซื้อขายเรือนนี้ใช้ไม่ได้ตามกฎหมายแลขอให้ทำลายสัญญาซื้อขายด้วย

ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยที่ ๒ ได้กรรมสิทธิแห่งเรือนพิพาทสมบูรณ์ตามประมวลแพ่งมาตรา ๑๓๓๐ แม้จะพิศูจน์ได้ภายหลังว่าทรัพย์สินนี้ ไม่ใช่ของ ส.ผู้เป็นลูกหนี้ จำเลยที่ ๑ ก็ดี คดีนี้เมื่อโจทก์ได้รับเสียหายในกรรมสิทธิแห่งเรือนนี้ ตามข้อกฎหมายโจทก์ก็มีสิทธิติดตามเรียกร้องราคาค่าเรือนจากผู้ที่ไม่ควรจะได้รับได้ จึงให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา