โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้ามือเล่นไพ่ ๓ ใบพะนันเอาทรัพย์สินกับผู้มีชื่อหลายคน

ศาลฎีกาตัดสินว่า โจทก์มีประจักษพะยานเบิกความว่า เห็นจำเลยเอาไพ่ ๓ ใบออกให้คนอื่นแทงมีเงินวางอยู่ข้างหน้าจำเลย ๑ บาทจำเลยพูดว่า "ใครดีก็ได้ ตาร้ายก็เสีย จะแทงก็ได้ไม่แทงก็ได้ ใครไม่เล่นก็อย่าพูดไป" แต่ไม่ปรากฎว่ามีผู้ใดลงมือแทง แล้วเจ้าพนักงานก็เข้าจับจำเลย เห็นว่าโจทก์นำสืบไม่ได้ว่าได้มีการลงมือเล่นการพะนัน เงิน ๑ บาทที่วางอยู่ข้างหน้าจำเลยไม่พอจะให้สันนิษฐานว่าเป็นเงินที่คนอื่นแทง อาจเป็นเงินทุนของจำเลยก็ได้ ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ยืนตาม

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา