โจทก์ทำสัญญาวางเงินมัดจำ ๑๐๐ บาทจะซื้อที่ดินของจำเลย ในสัญญามีว่าจำเลยจะต้องแบ่งกันที่ดินให้เปนทางเดิรกว้าง ๓ ศอก ยาว ๑๐ ศอกให้โจทก์ด้วย เมื่อเจ้าพนักงานเกษตร์ไปรังวัดแบ่งแยกโฉนดขายให้แก่โจทก์ จำเลยได้ชี้ให้เจ้าพนักงานกันเขตร์ทางเดิรให้ แต่หลักหินไม่มีซึ่งไม่ได้ปักและจำเลยไม่ได้ทำขอต่อเกษตร์ด้วย โจทก์จึงฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาขอคืนเงินมัดจำ

ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยผิดสัญญา ให้คืนเงินมัดจำและดอกเบี้ยชั่งละบาทต่อปีให้โจทก์

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า จะถือเอาว่าจำเลยผิดสัญญายังไม่ได้ เพราะจำเลยได้บอกให้เจ้าพนักงานกันทางเดิรให้แล้ว แต่ขัดข้องที่ไม่มีหลักหิน จึงยังไม่ได้ทำเท่านั้น ซึ่งยังอยู่ในระหว่างจำเลยยังจะจัดการตามสัญญาต่อไป ยังไม่เปนเหตุพอที่จะฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาในระหว่างนี้ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์เสีย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา