ได้ความว่าจำเลยใช้มีดฟันนางสาว น. ที่หน้าผากรักษา ๑๕ วันหาย แต่รอยแผลเป็นยาวเข้าไปในผม ๗ เซ็นติเมตร์ ยืนพ้นตนผมออามาที่นห้าผาก ๓ เซนติเมตร์ครึ่ง กว้าง ๕ มิลลิเมตร์ อยู่ห่าง ๓ เมตร์ครึ่ง เห็นได้ถนัด

ศาลขั้นต้นลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างการสาหัสตาม ม. ๒๕๖

ศาลอุทธรณ์แก้ว่าแผลเป็นเช่นนี้ไม่เรียกว่าทำให้รูปหน้าเสียโฉม จึงลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๕๔

ศาลฎีกาตัดสินว่าบาดแผลซึ่งมีลักษณเช่นนี้ ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยว่าเป็นบาดแผลสาหัส เพราะทำให้รูปหน้าเสียโฉม ตามฎีกาที่ ๗๖๙/๒๔๗๗ จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ยืนตามศษลขั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา