โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้มีจดหมายถึง อ. ให้แจ้งแก่ ด.ลูกความโจทก์ว่าโจทก์เป็นคนเหลวไหลไม่ควรเชื่อถือโดยเจตนาจะให้โจทก์ถูกเกลียดชังเย้ยหยันขอให้ลงโทษฐานหมิ่นประมาทตามมาตรา ๒๘๒

ในขั้นพิจารณาโจทก์จำเลยไม่ติดใจสืบพะยานแต่ขอให้ศาลวินิจฉัยข้อเดียวว่า ข้อความในหนังสือ เป็นหมิ่นประมาทหรือไม่

ศาลเดิมตัดสินให้ปรับจำเลย

ศาลอุทธรณ์ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์จะต้องนำสืบให้ได้ความว่า (๑) จำเลยได้เขียนจดหมายให้คน ๒ คนได้อ่าน แล (๒) ข้อ ความนั้นเป็นหมิ่นประมาทแต่โจทก์ไม่ได้สืบให้ได้ความตาม ข้อ ๑ โจทก์จึงฟ้องไม่ขึ้น ให้ยกฟ้อง ยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา