ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องสำหรับเช็ครายพิพาท โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าเช็คฉบับลงวันที่ 28 มีนาคม 2521 จำเลยสั่งจ่ายแก่ผู้ถือโดยมอบให้โจทก์เพื่อชำระหนี้โจทก์สลักหลังเช็คโอนชำระหนี้แก่นายวสันต์ โอภาวนิช แล้วนายวสันต์ โอภาสวนิชโอนเช็คดังกล่าวชำระหนี้แก่บริษัททุนสยาม จำกัด ต่อมาบริษัททุนสยาม จำกัดนำเช็คเข้าบัญชีเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารปฏิเสธ บริษัททุนสยาม จำกัด คืนเช็คและรับเงินจากนายวสันต์ โอภาสวนิชแล้วนายวสันต์ โอภาสวนิช คืนเช็คแก่โจทก์โดยโจทก์ชำระเงินตามเช็คให้นายวสันต์ โอภาสวนิช แล้ว มีปัญหาต้องวินิจฉัยว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายหรือไม่ เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 นั้น ความผิดเกิดขึ้นในวันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ซึ่งในวันนั้น บริษัททุนสยาม จำกัด เป็นผู้ทรงเช็คฉบับลงวันที่ 27มีนาคม 2521 จึงเป็นผู้เสียหาย ถึงแม้ว่าเช็คฉบับนี้จะเป็นเช็คที่จำเลยสั่งจ่ายให้แก่ผู้ถือและโจทก์ได้ชำระเงินตามเช็คแก่นายวสันต์ โอภาสวนิช แล้วโจทก์กลับเป็นผู้ถือเช็คอีกก็เป็นผู้ทรงเช็คภายหลังความผิดได้เกิดขึ้นแล้ว โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายเกี่ยวกับเช็คฉบับดังกล่าว"

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา