โจทก์ชนะความจำเลยจึงนำยึดที่นารายพิพาท โดยอ้างว่าเป็นของจำเลย ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์

ทางพิจารณาได้ความว่าที่รายพิพาทนี้เป็นที่นามือเปล่าไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่จำเลยได้กู้เเงินผู้ร้องไปต่อมาสักปีหนึ่งจำเลยได้ยกนารายนี้ให้ผู้ร้องเป็นการตีใช้หนี้เสร็จแล้ว จำเลยก็ย้ายภูมิลำเนาไปจังหวัดอื่นไม่ได้มาเกี่ยวข้องในที่รายนี้อีก ผู้ร้องก็ให้ผู้อื่นเช่าทำตลอดมา

ศาลฎีกาตัดสินว่า ที่รายนี้เป็นที่ไม่มีหนังสือสำคัญอย่างใด เมื่อจำเลยได้ละทิ้งให้ผู้อื่นทำเกิน ๑ ปี เป็นการสละเจตนาครอบครอง จำเลยก็ต้องขาดสิทธิในที่ดินนี้ ผู้ร้องไม่จำเป็นต้องครอบครองมาครบ ๑๐ ปี ดังโจทก์อ้าง จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ถอนการยึดที่รายนี้คืนให้ผู้ร้องไป

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา