ได้ความว่าผู้ตายมาลักกระบือของจำเลย ๆ ได้ยินเสียงกระบือร้อง จึงถือหอกมาดูเห็นกระบือหายไปรั้วมีรอยเปิดจึงตามกระบือไป ได้ยินเสียกระบือลุยน้ำ จำเลยจึงนั่งแอบจอมปลอกอยู่ พอกระบือลุยน้ำมาตรงหน้า จำเลยก็ฉายไฟดูเห็นผู้ตายจูงกระบือไป มีคน ๒ คนตามหลังมา พอถูกส่องไฟผู้ตายก็วางเชือกกระบือแล้วออกวิ่งหนี จำเลยก็แทงผู้ตายถึงตาย

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยกระทำการป้องกันตัวและทรัพย์เกินสมควรแก่เหตุตามกฎหมายอายามาตรา๒๔๙,๕๐ และ ๕๓

ศาลฎีกาตัดสินว่าตามข้อเท็จจริงข้างต้นยังถือไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำโดยป้องกันเพราะเหตุผู้ตายเริ่มหนีแล้วและทิ้งกระบือไว้ผู้ตายมิได้ประสงค์จะต่อสู้ทำร้ายจำเลยแต่อย่างใด แต่เห็นว่าจำเลยได้ทำร้ายผู้ตายเนื่องจากผู้ตายข่มเหงจำเลยโดยไปเปิดรั้วแล้วลักกระบือของจำเลยมา จำเลยไล่ตามมาทันก็ทำร้ายเอาดังนี้ จำเลยควรมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๙,๕๕

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา