จำเลยต้องหาว่าสมคบกันลักทรัพย์หรือรับของโจร (กระบือ)

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจทกตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๑

ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป

ศาลฎีกาฟังว่าพะยานโจทก์เท่าที่ฟังมายันไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะลงโทษจำเลย

การที่จำเลยให้การรับ(โดยซัดว่ามีคนอื่นทำผิดด้วย)ต่อปลัดอำเภอโดยหวังเพื่อจะถูกกันเอาไว้เป็นพะยานโจทก์นั้น(คำรับนี้)ยกขึ้นยันจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา ๑๓๕ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา