คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยกับพวก ๔๒ คนหาว่าไล่ต้อนโคกระบือให้เหยียบย่ำและกินต้นข้าวซึ่งโจทก์ปลูกไว้เสียหาย ขอให้ลงโทษ

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยฐานทำให้เสียทรัพย์ตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๔

จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะหนองนั้นไม่ใช่ของโจทก์ เป็นหนองสาธารณของรัฐบาล

ศาลฎีกาวินิจฉัยฎีกาของจำเลยว่าเรื่องนี้ถึงแม้เป็นหนองสาธารณ ไม่ใช่หนองของโจทก์ จำเลยก็ยกขึ้นเป็นข้อแก้ตัวมิได้ การที่โจทก์เข้าไปทำนาในที่นั้นก็เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับรัฐบาล เมื่อจำเลยไปทำอันตรายต้นข้าวของโจทก์ก็ต้องมีผิด ทางที่ถูกเมื่อโจทก์ไปปลูกข้าวในที่เช่นนั้น จำเลยควรไปร้องเรียนเจ้าหน้าที่ให้ห้ามปราม แต่จำเลยกลับให้โคกระบือกินข้าวของโจทก์จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา