จำเลยต้องหาว่าสมคบกันขุดหาแร่ในที่ของรัฐบาลโดยมิได้รับอนุญาต โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. เหมืองแร่

ได้ความว่า ว.จำเลยเป็นเจ้าของเหมืองแร่โดยเช่าเขามาแล้วให้ อ.เป็นผู้จัดการควบคุมดูแล ฮ.จำเลยกับพวกซึ่งเป็นกุลีรับจ้างรายวัน ขุดหาแร่แทนตัวแลในขณะที่ขุดล่วงล้ำเข้าไปในที่รัฐบาลนั้น ว.จำเลยไม่ทราบโดยป่วย แล ฮ. กับพวกจำเลยซึ่งเป็นกุลีก็ได้รับจ้างขุดโดยเข้าใจว่าผู้ว่าจ้างมีสิทธิ หารู้ไม่ว่าอยู่นอกหรือในเขตต์ประทานบัตร์ ศาลชั้นต้นยกฟ้องฉะเพาะจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นนายจ้าง นอกนั้นลงโทษทุกคน ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษฉะเพาะ อ.จำเลยตาม พ.ร.บ.เหมืองแร่ พ.ศ.๒๔๖๑ ม.๔ ส่วน ฮ.กับพวกซึ่งเป็นกุลีได้กระทำไปตามคำสั่งนายจ้างโดยชื่อ ซึ่งมีเหตุผลควรเชื่อว่านายจ้างมีอำนาจให้ขุดได้พิพากษาให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกาให้ลงโทษจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้าง

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา