โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเบิกความเท็จต่อศาลโดยจำเลยเบิกความในชั้นไต่สวนอย่าง ๑ แล้วมาเบิกความที่ศาลอีกอย่างหนึ่ง แต่โจทก์ไม่มีพะยานหลักฐานมาแสดงต่อศาลเลย ดังนี้

ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๕๖ ให้จำคุกไว้คนละ ๑ ปี ๖ เดือน

ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ยกฟ้องฉะเพาะตัว ฉ.จำเลย นอกจากนี้ยืนตาม

โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษ ฉ.จำเลย

ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จต่อศาล เปนหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าข้อความที่จำเลยเบิกนั้นเปนเท็จ เมื่อโจทก์ไม่มีพะยานหลักฐานมาแสดง ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยได้เบิกความเท็จต่อศาล จึงตัดสินให้ยกฟ้องปล่อย ฉ.จำเลยไปตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา