คดีนี้ศาลเดิมให้จำเลยที่ ๒-๓ ใช้ค่าเสียหาย ๕๓๖ บาท ศาลอุทธรณ์แก้ให้ใช้ ๒๐๖ บาท

คู่ความฎีกาได้ในข้อกฎหมายเท่านั้น

ได้ความว่าจำเลยที่ ๒ เอารถของโจทก์ไปโดยจำเลยที่ ๔ ซึ่งเปนคนเก็บค่าโดยสารห้ามแล้วว่าโจทก์ไม่ยอมให้ใครเช่ารถ แต่ไม่ฟัง จำเลยที่ ๒ ให้จำเลยที่ ๓ ขับไปส่งจำเลย ๆ ได้ชำระค่าจ้างแล้ว ขากลับกะปุกเก็บแตกเสียหายดังนี้

ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยเอารถไปใช้โดยพละการ ซึ่งโจทก์ไม่ได้รับจ้างอย่างใด เมื่อรถเสียหายต้องรับใช้ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา