คดีนี้จำเลยทำใบสำคัญเท็จเพื่อเบิกเงินค่าพาหนะเดิรทางเกินกว่าที่จำเลยได้ทดรองไปจริงเช่นนี้

ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญกะทงหนึ่ง กับฐานฉ้อโกงอีกกะทงหนึ่ง แต่จำเลยให้การรับสารภาพให้ลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลย ๙ เดือน

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าควรรอการลงอาญาจำเลยไว้

โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรรอการลงอาญา แลใบสำคัญนั้นเปนหนังสือสำคัญในราชการ

ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องรอการลงอาญานั้น โจทก์ไม่แสดงผลอย่างไร แลศาลอุทธรณ์ไม่ได้ลงโทษจำเลยเกินกำหนดที่บัญญัติไว้ใน ม.๖ แห่งพระราชบัญญัติฎีกาอุทธรณ์ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ส่วนใบเสร็จรับเงินนั้น ไม่ใช่หนังสือที่เจ้าหน้าที่เรียบเรียงขึ้น จึงไม่ใช่หนังสือสำคัญในราชการ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา