โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจขับรถยนต์ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวังเป็นเหตุให้ชนนายกิมโห้ยได้รับบาดเจ็บถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษ

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 ให้จำคุก 2 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยไว้ 1 ปี

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยไม่มีความผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ขณะจำเลยขับแซงขึ้นหน้ารถโดยสารผู้ตายกำลังเดินอยู่บนขอบหญ้านอกผิวจราจร ในถนนส่วนนี้เป็นผิวจราจรยังมีช่องว่างอยู่อีกมากพอที่จะขับแซงได้โดยสะดวก ก่อนจะแซงจำเลยได้ให้แตรสัญญานขอทาง เมื่อรถโดยสารข้างหน้าแอบชิดซ้ายเปิดทางให้แซงได้แล้ว จำเลยจึงแซง ทั้งจำเลยได้รับรถมาด้วยความเร็วตามธรรมดาเช่นนี้ย่อมถือได้ว่า จำเลยได้ใช้ความระมัดระวังเพียงพอตามสมควรแล้ว จะเรียกว่าจำเลยกระทำการโดยประมาทปราศจากความระมัดระวังหาได้ไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว

พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา