ได้ความว่า ร.ยกที่ดินให้โจทก์โดยเสน่หา ใส่ชื่อโจทก์ลงไว้ในโฉนดร่วมกับ ร.ตั้งแต่ ร.ศ. ๑๒๓ จำเลยซึ่งเปนภรรยาและบุตร์ของ ร.ก็อยู่กับ ร. ในที่รายนี้ตลอดมาจน ร.ตายเมื่อ พ.ศ.๒๔๗๑ ระวางที่ ร.ยังมีชีวิตอยู่ โจทก์มีภรรยาและไปหากินที่อื่น ๑๐ ปีเศษ แต่ได้มาเยี่ยม ร.เสมอ แล้วโจทก์ได้พาครอบครัวกลับเข้ามาทำในที่รายนี้อีก จำเลยก็มิได้คัดค้านโจทก์ทำอยู่ ๒ ปีก็ออกไปอยู่ที่อื่นได้ประมาณ ๔ ปี ร.ก็ตาย บัดนี้โจทก์ฟ้องขอแบ่งที่ดินครึ่งหนึ่ง จำเลยต่อสู้ว่าได้ปกครองโดยปรปักษ์ โจทก์ขาดกรรมสิทธิแล้ว

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างว่า โจทก์ไม่ขาดกรรมสิทธิ ให้แบ่งที่ดินให้โจทก์ครึ่งหนึ่ง ถ้าไม่ตกลงให้ประมูลราคาหรือขายทอดตลาด

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา