โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยฐานที่ใช้เรือแล่นมาโดนเรือโจทก์เสียหาย เมื่อศาลเดิมสืบพะยานโจทก์จำเลยเสร็จแล้ว จำเลยที่ ๑ ยื่นคำแถลงการณ์ตัดฟ้องว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยแก้ว่าเรือและทรัพย์ของโรงสีไฟฮองเสงเปนของโจทก์

ศาลเดิมวินิจฉัยข้อตัดฟ้องว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องตามประมวลแพ่ง ม.๘๐๑ เพราะโจทก์ไม่หลักฐานมาแสดงว่าได้รับมอบอำนาจจากยี่ห้อฮองเสง

ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับ ให้ส่งสำนวนไปให้ศาลเดิมชี้ขาด-ในประเด็นที่ว่าฝ่ายใดจะต้องรับผิดในเรื่องเรือโดนกัน

ศาลฎีกาเห็นว่าไม่มีเหตุพอที่จะให้ถือว่าโจทก์ฟ้องในฐานเปนผู้แทนยี่ห้อฮองเสง และตามฟ้องโจทก์ก็มิได้ว่าเปนเรือของโรงสี ประเด็นข้อที่ว่าโจทก์เปนเจ้าของเรือหรือเปนเพียงผู้แทนจึงตกไป และการทีจำเลยยื่นข้อตัดฟ้องว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องภายหลังเมื่อสืบพะยานโจทก์จำเลยเสร็จสำนวนแล้วดังนี้ ผิดด้วยระเบียบวิธีพิจารณา ฟังไม่ขึ้น จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา