ได้ความว่าจำเลยได้ใช้ไม้วัดซึ่งเจ้าพนักงานรับรองแล้ว วัดผ้าขายให้ผู้มีชื่อในอัตรา ๔๕ เซ็นติเมตร์ต่อ ๑ ศอก สั้นไปศอกละ ๕ เซ็นติเมตร์

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๓๑๐ แห่งกฎหมายอาญา แต่ไม่ผิดตามพ.ร.บ.ชั่งตวงวัด

โจทก์ฎีกาว่าจำเลยต้องมีผิดตามพ.ร.บ.ชั่งตวงวัดด้วย

ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๓๑ แห่งพ.ร.บ.ชั่งตวงวัด บัญญัติถึงการนำเอาเครื่องวัดมาใช้ไม่ถูกต้องตรงตามประสงค์เท่านั้น แต่ถ้าเป็นเครื่องชั่งเครื่องวัดที่เจ้าพนักงานประทับตราแล้ว จำเลยก็ไม่มีผิดตาม พ.ร.บ.ชั่งตวงวัด พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา