โจทย์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิงนายสิบตำรวจตรี ส.แต่กระสุนปืนไม่ลั่น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๐ แล ๖๐

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องโจทย์ไม่ได้กล่าวว่าจำเลยเจตนาจะฆ่าคน จึงตัดสินลงโทษจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกายสาหัสตาม ม.๒๕๖,๖๐

จำเลยฎีกา

ฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายสิบตำรวจตรี ส.เดิรตรวจท้องที่มาทางหลังบ้านจำเลยในเวลากลางคืน แต่จำเลยไม่รู้ว่าเป็นตำรวจเพราะมืด จำเลยร้องถามก็ไม่ตอบ จำเลยจึงยกปืนขึ้นยิง แต่กระสุนปืนไม่ลั่น ข้อที่ศาลอุทธรณ์ยกเหตุว่าโจทย์มิได้กล่าวในฟ้องว่าจำเลยเจตนาจะฆ่าคน จึงไม่ลงโทษฐานพยายามฆ่าคน โจทย์มิได้ฎีกาคัดค้านข้อนี้ ในเรื่องพยายามฆ่าคนก็เป็นอันยุติชั้นศาลอุทธรณ์ ในชั้นฎีกาคงพิจารณาแต่ฎีกาจำเลยฝ่ายเดียว ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกายสาหัส ก็ไม่ได้ความว่าจำเลยเจตนาจะทำให้ผู้ถูกทำร้ายมีบาดแผลอันต้องด้วยลักษณสาหัสตาม ม.๒๕๖ ตั้งแต่ข้อ ๑ ถึง ๘ แต่ข้อใดข้อหนึ่งเหตุยังไม่พอจะลงโทษจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกายบาดเจ็บตาม ม.๒๕๔-๖๐

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา