เดิมเจ้าพนักงานกรมการอำเภอทำการสอบสวนคดีอาญาเรื่อง ล.โจทก์ ป.จำเลย กรมการอำเภอได้สอบสวนจำเลยในคดีนี้เป็นพะยานไว้ครั้งหนึ่งแล้ว ต่อมาจำเลยในคดีนี้ได้ไปเบิกความเป็นพะยานต่อศาลในคดีเรื่องที่กล่าวแล้ว เมื่อจำเลยเบิกความต่อศาลแล้ว กรมการอำเภอทราบจากอัยยการ ว่าจำเลยเบิกความไม่ตรงกับคำที่สอบสวนไว้ เมื่อปลัดอำเภอตรวจดุคำให้การของจำเลยในชั้นสอบสวนปรากฎว่าจำเลยไม่ได้ลงชื่อไว้ จึงหมายเรียกตัวจำเลยมาและจะจัดการให้จำเลยลงชื่อ แต่จำเลยไม่ยอมลงชื่อ ปลัด อำเภอ จึงกลับสอบสวนจำเลยใหม่ จำเลยไม่ยอมตอบโจทก์ จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๒๔ ข้อ ๒

ศาลฎีกาตัดสินว่าการสอบสวนเป็นเรื่องต้องทำในชั้นแรกก่อนยื่นฟ้องคดี หากจะมีการสอบสวนเพิ่มเติมตามมาตรา ๑๔๑ วรรค ๓ และ ม.๑๔๓ แห่ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ก็จะต้องทำก่อนคดีมาสู่ศาล เมื่อคดีมาสู่ศาลเสียแล้วจะทำการสอบสวนใหม่ก็ไม่ทำให้เกิดประโยชน์แก่คดีอย่างใด อนึ่งเรื่องนี้เกิดขึ้นเนื่องจากพนักงานอัยยการแจ้งว่าคำให้การจำเลยต่อศาลไม่ตรงกับคำให้การชั้นสอบสวน ปลัดอำเภอจึงเรื่อกตัวจำเลยมาเพื่อสอบสวนทำนองจะเอาผิดแก่จำเลย ๆ จึงมีสิทธิไม่ยอมตอบได้ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลล่างทั้ง ๒

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา