ได้ความว่าโจทก์จำเลยเปนลูกพี่ลูกน้องกัน เดิมโจทก์ขายนาให้จำเลย ๆ มีเงินให้ไม่ครบ จึงทำสัญญากู้และมอบโฉนดที่นารายที่จำเลยซื้อให้โจทก์ไว้ ต่อมา พ.ศ. ๒๔๖๙ โจทก์จะแต่งงานแต่ไม่มีเงิน จึงขอให้จำเลยพาไปกู้เงิน ห.ฮ. โดยโจทก์มอบโฉนดของจำเลยฉะบับนั้นให้เจ้าของเงินไว้เปนประกัน และจำเลยเปนผู้ลงชื่อในสัญญากู้ ภายหลังโจทก์นำต้นเงินและดอกเบี้ยไปใช้ให้ ห.ฮ.และรับโฉนดคืนมา แล้วฟ้องเรียกเงินรายนั้นจากจำเลย

ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงินตามฟ้อง

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์กลับศาลเดิมว่าหนี้สินรายนี้จำเลยกู้แทนโจทก์ๆ ให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา