จำเลยต้องหาว่าฆ่าคนตายโดยเจตนาและทำร้ายร่างกายบาดเจ็บไม่สาหัศ ศาลล่างพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๖๓ ในกะทงโทษที่หนักจำคุกคนละ ๒๐ ปี

จำเลยฎีกา และขออ้างคำพะยานในสำนวนหมายเลขดำที่ ๕๐๕/๒๔๗๒ ประกอบการวินิจฉัยด้วย

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพะยานในสำนวนนั้นเปนคำพะยานของฝ่ายจำเลยและศาลเดิมก็ได้ลงโทษจำเลยในคดีนั้นไปแล้ว ย่อมไม่เปนปะโยชน์แก่คดี จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา