ผู้ตายเปนหญิงหม้าย มีบุตร์ติดคือจำเลยผู้ตายมาได้โจทย์เปนสามี มีบุตร์คือพวกโจทย์ โจทย์ฟ้องเรียกมรฎกที่ตกอยู่ที่จำเลย โจทย์จำเลยตกลงรับกันไม่สืบพยาน แต่ในทรัพย์บางอย่างจำเลยจะขอสืบว่า ผู้ตายมิได้เอามาบริคณห์อยู่กินกับโจทย์โดยได้ตั้งใจจะกันเอาไว้เปนทรัพย์ส่วนตัวเพื่อทำบุญศพนายปลั่งสามีเก่าผู้ตาย เพราะศพนายปลั่งยังไม่ได้เผา ศาลแพ่งเห็นว่าข้อที่จำเลยจะขอสืบนี้ไม่มีผล เพราะผู้ตายมิได้ทำพินัยกรรมไว้ จึงให้งดไม่ให้สืบพยาน ส่วนศพนายปลั่งไม่ได้พิจารณาถึงให้รอไว้ จำเลยฎีกา ขอสืบ แลขอให้ชักเงินไว้ทำศพนายปลั่ง

ฎีกาตัดสินว่า ที่ศาลล่างไม่ให้สืบชอบแล้ว เพราะตามกฎหมายการจะยกทรัพย์ให้กันเมื่อตายแล้ว ต้องทำเปนพินัยกรรม เรื่องค่าทำศพปรากฎว่า ศพนายปลั่งยังไม่ได้เผา แลการแบ่งมรฎกนางเอื้อผู้ตายในคดีนี้ ต้องแบ่งมรฎกนายปลั่งเสียก่อนด้วย โดยปรากฎว่าทรัพย์สมบัติที่เปนมรฎกนางเอื้อ โดยมากเปนส่วนแบ่งจากมรฎกนายปลั่งซึ่งเปนการต่อเนื่องกัน จึงตัดสินให้แบ่งค่าทำศพนายปลั่ง นางเอื้อออกจากกองมรฎกฯลฯ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา