ได้ความว่าเจ้าพนักงานไปตรวจค้นสุราเถื่อนที่บ้านจำเลย แต่ไม่พบจำเลยพบแต่บุตร์จำเลยอายุประมาณ ๙-๑๐ ปี เจ้าพนักงานจึงถามบุตร์จำเลย บุตร์จำเลยบอกว่าบนเรือนไม่มีสุรา พ่อเขาเอาไว้ในกอไผ่ ครั้นจำเลยมาเจ้าพนักงานจึงตรวจค้นพบสุราเถื่อนอยู่ตรงกอไผ่ตรงที่บุตร์จำเลยบอก ซึ่งห่างบ้านจำเลยสัก ๑๐ วา ดังนี้

ศาลเดิมตัดสินยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ปรับจำเลย ๒ ชั่ง

จำเลยฎีกาข้อกฎหมายว่า การที่พะยานโจทก์เบิกความว่าบุตร์จำเลยบอกถึงเรื่องสุราเถื่อนนั้น เปนแต่คำพะยานบอกเล่า จะฟังมาลงโทษจำเลยไม่ได้

ศาลฎีกาเห็นว่า คำพะยานโจทก์ในข้อนี้แม้เปนพะยานบอกเล่าก็ดี เจ้าพนักงานก็ค้นสุราของกลางได้ที่ตรงบุตร์จำเลยบอก จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา