โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ 1 และที่ 2 นำที่ดินโฉนดเลขที่ 53183และโจทก์ที่ 3 นำที่ดินโฉนดเลขที่ 105288 จดทะเบียนจำนองไว้แก่จำเลยเพื่อประกันหนี้ในการดำเนินงานตามโครงการงานโรงผลิตกระแสไฟฟ้าบางปะกง เมื่อโครงการดังกล่าวเสร็จสมบูรณ์ สัญญาจำนองย่อมระงับไปจำเลยจึงไม่มีสิทธิยึดโฉนดดังกล่าว ขอให้จำเลยทำให้ที่ดินปลอดจำนองและคืนโฉนดที่ดินแก่โจทก์ทั้งสาม

จำเลยให้การว่า โจทก์ทั้งสามจดทะเบียนจำนองที่ดินแก่จำเลยเป็นประกันหนี้สินทุกประเภท และยังทำสัญญาค้ำประกันให้ไว้แก่จำเลยด้วย สัญญาจำนองยังไม่ระงับ จำเลยมีสิทธิยึดโฉนดที่จำนองขอให้ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยจดทะเบียนถอนจำนองที่ดินโฉนดที่ 53183, 105288 แล้วคืนโฉนดที่ดินให้แก่โจทก์ หากจำเลยไม่กระทำให้ถือเอาคำพิพากษาเป็นการแสดงเจตนาของจำเลย

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาของจำเลยคงอ้างเหตุอย่างเดียวกับที่อุทธรณ์ โดยฎีกาของจำเลยมิได้ยกข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายขึ้นโต้แย้งคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าที่พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น เป็นการไม่ชอบหรือผิดพลาดข้อไหนอย่างไร แต่ประการใดเลยจึงเป็นฎีกาที่ขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา249 วรรคแรก ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย

พิพากษายกฎีกาของจำเลย คืนค่าธรรมเนียมศาลชั้นฎีกาทั้งหมดแก่จำเลยค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา