โจทย์ฟ้องว่าจับเหรียญที่ระลึกในการสงครามกับของอื่น ๆ ซึ่งมีผู้ร้ายลักของ ซ.ไป ได้จากจำเลย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๓๒๑

จำเลยสู้ว่าเหรียญนั้นจำเลยเก็บได้ แต่ของอื่น ๆ เปนของจำเลย

ฎีกาเห็นว่า เหรียญนี้บุบสลายเกือบไม่รู้ว่าเปนเหรียญที่ระลึกในการสงคราม ย่อมมีราคาแต่เล็กน้อย ซ.นี้เดิมก็เช่าบ้านจำเลยอยู่พึ่งย้ายไป ข้อที่จำเลยสู้ว่าเก็บตกได้ก็น่าฟังอยู่ เพราะการขนของย้ายบ้าน ของสิ่งนี้อาจตกหล่นในเวลานั้นก็ได้ ฝ่ายโจทย์ไม่มีหลักฐานกะไรแสดงว่าจำเลยรับของสิ่งนี้ไว้จากผู้ร้าย แม้จะมีพยานแวดล้อมว่าจำเลยมีพิรุธก็ไม่สำคัญพอที่จะให้สันนิษฐานว่าจำเลยได้รับของร้ายไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้ายจึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าคดีโจทย์ไม่พอลงโทษจำเลย ให้ยกฟ้องโจทย์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา