โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้เป็นผู้เช่าขายเนื้อสุกรในตลาดของเทศบาลเมืองสวรรคโลก ได้บังอาจวางเนื้อสุกรที่ขายไว้ที่อื่นไม่ถูกต้องตามเทศบัญญัติ ซึ่งจัดสถานที่ไว้สำหรับสินค้าประเภทเนื้อสุกร ขอให้ลงโทษ

จำเลยให้การปฎิเสธ

ศาลชั้นต้นสอบถามคู่ความ ได้ความรับกันว่าที่ ๆ จำเลยวางขายเนื้อสุกรอยู่ตลาดเทศบาลเมืองสวรรคโลก จึงงดสืบพยานแล้วพิพากษาว่าเทศบัญญัติที่โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยนั้นไม่ครอบถึงตลาดของเทศบาลพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่าตามพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. 2484มาตรา 44, 46 ให้อำนาจเทศบาลออกเทศบัญญัติหรือข้อบังคับว่าด้วยตลาดสาธารณะและตลาดเอกชนได้ตลาดของเทศบาลพึงอยู่ในพวกตลาดสาธารณะ ฉะนั้นเทศบัญญัติเรื่องตลาดเอกชนซึ่งโจทก์อ้างในฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยจึงไม่ครอบถึงตลาดของเทศบาลด้วยศาลฎีกาพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา