โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายโดยกล่าวหาว่าช้างของจำเลยไล่แลแทงช้างของโจทก์หนีเข้าป่าสูญหายไป

จำเลยต่อสู้ว่า ช้างของจำเลยไม่ได้แทงช้างของโจทก์

เวลานำสืบจำเลยสืบว่าช้างโจทก์ตื่นหนีเข้าป่าไป เพราะช้างป่าร้องขึ้น ทำให้ช้างจำเลยแลช้างอื่น ๆ พากันหนีเข้าป่าไป

ศาลล่างเชื่อตามข้อต่อสู้จำเลยจึงให้ยกฟ้อง

ศาลฎีกาตัดสินว่า การนำสืบของจำเลยเป็นการแสดงว่าช้างของโจทก์เปรียวไม่เป็นการสืบนอกประเด็น จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา