คดีนี้ปรากฏว่า จำเลยแล ร. ได้ต่อสู้ทำร้ายกันมีบาดเจ็บสาหัสด้วยกันทั้ง ๓ คน ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษา ศาลล่างซึ่งพิพากษาปล่อยตัวจำเลยว่า เปนน่าที่ของ จำเลยแล ร. ต้องนำสืบให้สมว่าตนได้ต่อสู้เพื่อป้องกันตัว ไม่ใช่น่าที่ของโจทก์ที่จะสืบเช่นนั้น จึงพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๖ ( ๘ ) แล ๕๙

ฎีกาตัดสินยืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา