โจทย์ฟ้องว่าโจทย์ทำสัญญากู้เงินจำเลยไป ๒๐๐ บาท มอบที่นาให้จำเลยทำต่างดอกเบี้ยบัดนี้โจทย์นำเงินไปใช้ ขอที่นาคืน จำเลยไม่ยอมรับเงินแลคืนนาให้โจทย์

จำเลยให้การว่าโจทย์กู้เงินไป ๕๐๐ บาทแต่ทำสัญญาไว้ว่าโจทย์จะใช้ ๑๕๐๐ บาท แลถ้าไม่ใช้ใน ๒ ปีให้ที่หลุดเปนสิทธิของจำเลยโจทย์ผิดสัญญาเรียกที่คืนไม่ได้

ศาลล่างฟังว่าโจทย์กู้เงินจำเลยไป ๕๐๐ บาท แล้วมอบที่นาให้จำเลยทำต่างดอกเบี้ย ส่วนข้อสัญญาอื่นฟังเปนจริงตามข้อต่อสู้ของจำเลยไม่ได้ จึงตัดสินว่าถ้าโจทย์ต้องการที่นาคืน ให้นำเงิน ๕๐๐ บาทไปใช้จำเลย แลให้จำเลยคืนนาให้โจทย์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน จำเลยฎีกา

ฎีกาฟังว่าโจทย์กู้เงินของจำเลยไป ๕๐๐ บาท แล้วมอบที่นาให้จำเลยต่างทำดอกเบี้ย ส่วนข้อสัญญาอื่นเช่นเมื่อจะใช้ต้องใช้ ๑๕๐๐ บาท ฤาถ้าไม่ใช้ใน ๒ ปีให้ที่หลุดเปนสิทธิ์แก่จำเลยนั้นใช้ไม่ได้ตามกฎหมายเพราะไม่ได้ทำกันให้ถูกต้องตามกฎหมายในเรื่องสัญญาที่เกี่ยวข้องด้วยอสังหาริมทรัพย์ ข้อเถียงของจำเลยฟังไม่ขึ้น ที่ศาลล่างตัดสินให้จำเลยรับเงิน ๕๐๐ บาท คืนนาให้โจทย์นั้นชอบแล้ว ฎีกาตัดสินยืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา