โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเล่นการพนัน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการพนัน ริบของกลาง

จำเลยทุกคนให้การรับสารภาพและจำเลยที่ 1, 2 ยื่นคำร้องว่าโต๊ะบิลเลียดไฟฟ้าของกลางหาใช่กรรมสิทธิ์ของจำเลยไม่ โดยจำเลยได้เช่ามา ขออย่าได้พิพากษาริบ

ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย ส่วนโต๊ะบิลเลียดไม่ริบเพราะเป็นของผู้อื่น

โจทก์อุทธรณ์ว่า การที่จำเลยยื่นคำร้องว่าโต๊ะบิลเลียดของกลางไม่ใช่ของจำเลย หาควรฟังว่าจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องไม่ศาลควรคืนตัวจำเลยที่ 1, 2 ให้โจทก์รับไปดำเนินการต่อไปตามพระราชบัญญัติศาลแขวงฯ มาตรา 20

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้เล่นการพนันบิลเลียดไฟฟ้าเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยโต๊ะบิลเลียดไฟฟ้าเป็นของกลางจำเลยให้การรับสารภาพตลอดข้อหา จึงถือได้ว่าจำเลยได้รับสารภาพตามฟ้องทุกประการแล้ว โจทก์ไม่ได้ระบุว่าโต๊ะบิลเลียดไฟฟ้าเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลย การที่จำเลยที่ 1, 2 ยื่นคำร้องว่าโต๊ะบิลเลียดไฟฟ้ามิใช่เป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยนั้น ยังถือได้ว่าจำเลยรับสารภาพตามฟ้องโจทก์ทุกประการอยู่ ส่วนการที่ศาลจะริบโต๊ะบิลเลียดไฟฟ้าของกลางหรือไม่ย่อมอยู่ในดุลพินิจของศาล

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา