โจทย์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทย์ จำเลยสู่ว่าโจทย์ขอโฉนดทับที่จำเลย

ได้ความว่าเดิมโจทย์เปนผู้ปกครองที่ดินตามน่าโฉนดอยู่ก่อน จำเลยเปนลูกจ้างโจทย์ โจทย์ส่งไปให้ทำการงานในที่ โจทย์หวงห้าม โจทย์จำเลยต่างทำนาเปนส่วนเปนสัดมาด้วยกันเกิน ๑๐ ปี เมื่อเจ้าพนักงานจะทำการรังวัดที่ เพื่อออกโฉนดให้โจทย์ ได้นำประกาศไปปิดณะศาลาวัดอันเปนที่ประชุมชน ทั้งเวลาไปรังวัด สามีจำเลยก็ทราบแลอยู่ในที่นั้น ดังนี้

ฏีกาเห็นว่า เมื่อปรากฏว่าสามีจำเลยทราบเรื่องนี้ดีอยู่แล้วไม่คัดค้าน ปัญหาเรื่องปิดประกาศจึงไม่สำคัญ ในเรื่องที่เกี่ยวกับทรัพย์สินผลประโยชน์ของครอบครัวกฎหมายถือว่าผัวเมียอยู่ในฐานะเปนคนคนเดียวกัน จำเลยจะอ้างว่าตนไม่ได้ทราบความเรื่องนั้นเถียงไม่ขึ้น โดยหลักกฎหมายต้องถือว่าโฉนดที่โจทย์ได้รับไปนั้นชอบด้วยกฎหมาย จึงตัดสินให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่รายพิภาษ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา