โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีฝิ่นนอกร้านจำหน่ายฝิ่นโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยให้การว่าได้รับอนุญาตและซื้อฝิ่นของกลางจากเจ้าพนักงานถูกต้องตามกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติฝิ่น 2472 มาตรา 52 พระราชบัญญัติฝิ่น (ฉบับที่ 4) 2481 มาตรา 6 ปรับ 390 บาท

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ฝิ่นของกลางไม่ใช่ฝิ่นที่จำเลยซื้อมาจากเจ้าพนักงาน เพราะฝิ่นที่จำเลยซื้อมานั้น จำเลยลงบัญชีว่าจำหน่ายไปหมดแล้ว พยานโจทก์เป็นผู้ได้ตรวจดูบัญชีซื้อฝิ่นและบัญชีร้านฝิ่นของจำเลยแล้วบันทึกไว้ ขณะเป็นพยาน ๆ ยังได้รับรองต่อหน้าศาล โจทก์ไม่จำต้องอ้างบัญชีของจำเลยมาแสดงต่อศาลอีก ก็รับฟังเป็นความจริงได้

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา