ได้ความว่า จำเลยกับพวก ๖ - ๗ คน สมคบกันตั้งส้องโจรเพื่อจะไปกระทำการปล้นทรัพย์ แต่มีผู้มาพบปะ พวกของจำเลยคนหนึ่งจึงใช้ปืนยิงผู้นี้บาดเจ็บแล้วพากันหนีไป ดังนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ๒ กะทง คือ ฐานส้องโจรแลฐานพยายามฆ่าคน

ฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานส้องโจรตามมาตรา ๑๗๘ ตอน ๒ กะทงเดียวเพราะได้ความว่า จำเลยประสงค์จะทำการปล้นทรัพย์ มิได้มีความประสงค์จะยิงผู้ที่มาพบปะด้วย ความผิดของจำเลยจึงไม่เข้าบท ๑๘๑ จึงให้ จำคุก ๒ ปี

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา