โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยโอนที่ดินที่ตกลงขายและเรียกค่าทรากตึก

เมื่อสืบพยานโจทก์แล้ว นัดสืบพยานจำเลยครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2488 ทนายจำเลยแถลงว่าจำเลยป่วยขอเลื่อนฝ่ายโจทก์คัดค้านว่า ไม่มีใบรับรองของแพทย์มาแสดง ทนายจำเลยแถลงรับรองต่อศาลว่าถ้านัดหน้าจำเลยมาไม่ได้ ทนายจะแถลงก่อนวันนัดให้ศาลไปเผชิญสืบ ศาลให้เลื่อนไปวันที่ 21 มิถุนายน 2488ครั้นถึงวันนัดทนายจำเลยยื่นคำร้องว่า จำเลยป่วยไม่รู้จะหายเมื่อไรหากจะหายป่วยอีกนาน จะขอให้ศาลไปเผชิญสืบ ศาลไม่อนุญาตให้เลื่อน แล้วเรียกพยานอื่นเข้าสืบพอศาลถามชื่อและที่อยู่ของพยานปากแรกแล้ว ทนายแถลงว่าไม่ขอสืบพยานปากนี้ ขอเลื่อนไปสืบพยานอื่น

ศาลแพ่งเห็นว่า จำเลยประวิงความให้งดสืบพยานแล้วพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี

จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการป่วยแล้วเห็นว่า ไม่พอฟังว่าจำเลยประวิงความ จึงให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาใหม่ต่อไป

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า เป็นการประวิงความศาลแพ่งงดสืบพยานชอบด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 86 แล้วจึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาประเด็นอื่นต่อไป

ที่ศาลแพ่งเรียกค่าขึ้นศาลผู้ฎีกาตามจำนวนทุนทรัพย์เป็นการชอบแล้ว

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา