โจทก์ฟ้องว่า โจทก์และจำเลยครอบครองตึกแถว 2 ชั้นติดต่อกันจำเลยเปิดน้ำก๊อกใส่โอ่งในห้องชั้นสอง น้ำไหลนองท่วมห้องชั้นสองของโจทก์ทำให้ยา กล่องกระดาษและกำแพงห้องเสียหายรวม 11,040 บาทขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหาย

จำเลยให้การว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อเองที่เอายากองไว้ใกล้ห้องน้ำ น้ำในโอ่งล้นก็ลงท่อไม่ไหลนอง ฯลฯ

ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยมิได้จงใจหรือประมาทเลินเล่อให้ยกฟ้องโจทก์

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 1,000 บาท

โจทก์จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าคนใช้ของจำเลยเปิดก๊อกน้ำในห้องน้ำทิ้งไว้ในเวลากลางคืน น้ำไหลระบายลงท่อไม่ทันจึงซึมไหลไปที่พื้นกระดานห้องโจทก์ ทำให้กล่องกระดาษบรรจุยาและยาของโจทก์ที่วางไว้ที่พื้นกระดานเปียกเสียหายและผนังร่วมเสียหายด้วย การที่น้ำซึมไหลเข้าไปในห้องโจทก์เป็นผลจากความประมาทของฝ่ายจำเลยที่เปิดก๊อกน้ำลืมไว้ จึงเป็นการละเมิดที่จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ แม้จำเลยไม่ทราบสภาพของผนังร่วมก็หาเป็นข้อแก้ตัวได้ไม่ แต่ที่โจทก์นำสืบว่ายาบรรจุขวดได้เสียหายนั้น รูปคดีไม่พอฟังว่ายาในขวดได้เสียไปจริง โจทก์ไม่ควรได้ค่าเสียหายสำหรับเม็ดยา (ในขวด) และสำหรับยาเป็นเม็ด ๆ ที่ใส่ไว้ในกล่องกระดาษละลายเสียหายนั้น โจทก์ก็จะเรียกค่าเสียหายเท่าราคาขายไม่ได้ เพราะโจทก์ยังจะต้องเสียค่าใช้จ่ายในการขายและจะขายได้เมื่อใดก็ไม่แน่ จึงกำหนดให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย คือ ค่ายา กล่องกระดาษ และผนังตึกรวม 3,000 บาท

พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 3,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งนับแต่วันฟ้อง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา