ปรากฎว่าในระดูแร้งพวกจำเลยเคยเดิรผ่านที่โจทก์ แต่ในระดูน้ำก็เคยเดิรกันที่ปาระกำซึ่งอยู่ในที่ของนายจำเลย บัดนี้พวกจำเลยมาเดิรในที่โจทก์ในระดูน้ำซึ่งโจทก์กำลังทำนา โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเสียหาย

จำเลยต่อสู้ว่าเป็นทางสาธารณะ

ศาลเดิมเห็นว่า เป็นทางสาธารณะยกฟ้องโจทก์

ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ เพราะการที่เดิรกันในระดูแล้งนั้นเป็นธรรมดาเมื่อหมดการทำนาแล้ว ใคร ๆ ก็เดิรได้ ส่วนในเวลาโจทก์ทำนาจำเลยจะอ้างว่ามีสิทธิเดิรได้นั้นไม่ชอบ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา