คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๒ ได้สมคบกันวางเพลิงเผาก่อไม้ไผ่ของ ม. เสียหายโดยเจตนาขอให้ลงโทษอ้าง พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม กฎหมายอาญา ๒๔๗๕ มาตรา ๓

ทางพิจารณาได้ความตามข้อเท็จจริงว่านายสน จำเลยผู้เดียวจุดไฟเผาต้นไม้ที่ถางไว้ โดยความประมาทเป็นเหตุให้ไฟลุกลามไปไหม้ก่อไผ่ของ ม.เข้า

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยวางเพลิงเผาทรัพย์ ของผู้อื่นโดยเจตนา แต่ข้อเท็จจริงที่ได้ความปรากฎว่าจำเลยเผาทรัพย์ของตนเองแต่โดยประมาทเป็นเหตุให้ลุกลามไปไหม้ทรัพย์ของผู้อื่นเข้า คดีจึงเข้าวรรค ๒ ของมาตรา ๑๙๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ซึ่งศาลต้องยกฟ้องโจทก์ จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ปล่อยตัวจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา