โจทก์ฟ้องว่า เมื่อคืนวันที่ 16 ติดต่อกับวันที่ 17 ตุลาคม 2512 เวลาใดไม่ปรากฏชัดจำเลยได้ใช้พร้าฟันนายดีหรือดิเรก พรหมพุ่มหลายที โดยเจตนาฆ่า นายดีหรือดิเรกได้ถึงแก่ความตายทันที เหตุเกิดที่ตำบลท่าทอง อำเภอกาญจนดิฐ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 33 และริบพร้าของกลางที่จำเลยใช้ทำผิด

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้ใช้พร้าฟันผู้ตายจริง โดยจำเลยกระทำไปด้วยบันดาลโทสะพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 72 จำคุก 6 ปี จำเลยให้การชั้นสอบสวนและนำสืบชั้นพิจารณาเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้ตามมาตรา 78 หนึ่งในสาม จำคุกจำเลย 4 ปี พร้าของกลางให้ริบ

จำเลยอุทธรณ์ว่า จำเลยกระทำโดยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุขอให้ยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่ใช่เป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะแต่เป็นการกระทำเพื่อป้องกันตนเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 68, 69 ให้จำคุก 6 ปี จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลย 3 ปีนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

โจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะขอให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น

ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ใช้พร้าฟันผู้ตายในที่สำคัญหลายแผลเป็นการทำร้ายโดยมีเจตนาฆ่า และผู้ตายได้ถึงแก่ความตายเพราะบาดแผลที่ถูกจำเลยทำร้าย ทั้งคดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำร้ายผู้ตายด้วยเหตุบันดาลโทสะ ดังที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัย หรือป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย จำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นตายโดยเจตนาตามฟ้อง

พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้ลงโทษจำคุก 15 ปี แต่คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยไว้เพียง 4 ปี โจทก์มิได้อุทธรณ์ศาลฎีกาจะลงโทษจำเลยหนักกว่านั้นไม่ได้จึงให้จำคุกจำเลยไว้ 4 ปี เท่ากำหนดโทษของศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา