โจทก์ ฟ้อง ขอ ให้ บังคับ จำเลย ชำระ หนี้ เงิน กู้ แก่ โจทก์ พร้อมด้วย ดอกเบี้ย

จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ขอ ให้ ยกฟ้อง

ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ใช้ เงิน แก่ โจทก์ 200,000 บาทพร้อมด้วย ดอกเบี้ย อัตรา ร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่ วันที่ 2 ตุลาคม2522 จนกว่า จะ ชำระ เสร็จ กับ ให้ จำเลย ใช้ ค่า ฤชาธรรมเนียม แทนโจทก์ โดย กำหนด ค่า ทนายความ 1,000 บาท

จำเลย อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน

จำเลย ฎีกา

ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า '…จำเลย ได้ กู้ เงิน โจทก์ จำนวน 200,000บาท และ ได้ ทำ หนังสือ กู้ยืม เงิน ลง ลายมือชื่อ จำเลย เป็น ผู้ กู้ให้ โจทก์ ไว้ การ กู้ยืม จึง มี หลักฐาน เป็น หนังสือ ลง ลายมือชื่อจำเลย ผู้กู้ เป็น สำคัญ ซึ่ง โจทก์ ย่อม ฟ้องร้อง ให้ บังคับ คดี ตามหนังสือ สัญญา กู้ยืม เดิม จำนวน 200,000 บาท จาก จำเลย ได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรคแรก การ ที่ นาย สมนึก ผู้เขียน สัญญา อ้างว่า ได้ รับ มอบอำนาจ จาก จำเลย ให้ มา กู้ยืม เงินเพิ่มเติม และ ได้ แก้ไข เพิ่มเติม จำนวน เงิน จาก เดิม 200,000 บาทเป็น 450,000 บาท เป็น การ เพิ่มเติม จำนวน เงิน กู้ยืม อีก จำนวน หนึ่งหา ทำให้ การ กู้ยืม อัน มี หลักฐาน แห่ง การ กู้ยืม เป็น หนังสือ ที่จำเลย ทำ ให้ ไว้ แก่ โจทก์ เดิม เสีย ไป ไม่ จำเลย จึง ต้อง รับผิดใช้ หนี้ เงิน กู้ยืม จำนวน 200,000 บาท ตาม หลักฐาน เป็น หนังสือ ที่ทำ ไว้ เดิม ให้ แก่ โจทก์ คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ชอบ แล้ว ฎีกา จำเลยฟัง ไม่ ขึ้น

พิพากษายืน'

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา ADMIN