จำเลยยื่นคำร้องขอประกันตัวบุคคลต่อศาลกล่าวว่าจำเลยมีกรรมสิทธิ์ที่ดินแปลงหนึ่ง ปรากฎว่าที่แปลงนั้นจำเลยได้ยื่นคำร้องขอจับจองทั้งเพิ่งได้รับใบเหยียบย่ำภายหลังยื่นคำร้องขอประกัน

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จ

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยเข้าใจโดยสุจจริตว่าจำเลยขอจับจองเป็นของจำเลย เพราะจำเลยได้ลงมือถากถางครอบครองมาตั้งแต่แรกขอจับจองตลอดมา เมื่อจำเลยเข้าใจโดยสุจริตดังนี้จำเลยก็ไม่ได้กล่าวเท็จโดยรู้ว่าเป็นเท็จตามมาตรา ๑๑๘ ทั้งไม่เป็นเหตุให้ผู้ใดได้รับความเสียหายด้วย เพราะที่ดินมีอยู่จริงและมีราคามากกว่าเงินที่รับประกันด้วย พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา