โจทก์ฟ้องว่าในเวลาค่ำคืนจำเลยลักทรัพย์ซึ่งเป็นของใช้สำหรับราชการโรงเรียนประชาบาลวัดกุ่มแต้

จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๓ จำคุก ๖ เดือนเมื่อลดแล้วคงเหลือ ๓ เดือน โดยเห็นว่าทรัพย์โรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกาว่า จำเลยรับสารภาพว่าลักทรัพย์ในราชการ และโรงเรียนประชาบาลที่นายอำเภอตั้งและดำรงด้วยเงินช่วยราชการประถมศึกษาในงบประมาณของกระทรวงธรรมการ ย่อมเป็นทรัพย์ที่ใช้สำหรับราชการ

ศาลฎีกาเห็นว่า การที่กระทรวงธรรมการออกเงินเป็นการช่วยประถมศึกษาอุดหนุนเป็นพิเศษจากงบประมาณของกระทรวงนั้นก็หาถือว่าโรงเรียนประชาบาลกลับสภาพเป็นโรงเรียนรัฐบาลไม่ โรงเรียนประชาบาลเป็นนิติบุคคลมีกรรมการจัดการต่างหากทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา