โจทก์จำเลยเข้าหุ้นส่วน โจทก์ออกเงินจำเลยออกแรง จำเลยเปนผู้จัดการโดยไม่มีข้อจำกัดส่วนจำเลยไม่มีเงินเดือน แต่จะได้ส่วนแบ่ง ๒๕ เปอร์เซ็น ถ้าหุ้นส่วนมีกำไร จำเลยได้จ่ายเงินล่วงหน้าให้แก่ลูกจ้าง ๑๓๓๐ บาทกว่า และจ่ายเปนเงินเดือนของจำเลยเองเดือนละ ๒๐๐ บาท รวม ๖ เดือน หุ้นส่วนขาดทุนต้องเลิก โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยใช้เงิน ๒ จำนวนนี้

ศาลแพ่งตัดสินยกฟ้อง โดยฟังข้อเท็จจริงตามคดีอาชญาว่าจำเลยไม่ได้ยักยอกเงิน ๒ จำนวนนี้และเงินจำนวนหลังเห็นว่าโจทก์ยอมให้จำเลยจ่ายจากทุนไปก่อนได้ เมื่อหุ้นส่วนมีกำไรก็จะแบ่งให้จำเลย ๒๕ เปอร์เซ็น และคิดหักเอาเงินที่จำเลยจ่ายไปก่อนออกเสียแต่หุ้นส่วนขาดทุน จำเลยไม่ได้ส่วนแบ่ง โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง ส่วนเงินจำนวนแรกข้อเท็จจริงไม่พอว่าจำเลยได้ยักยอกไปดังที่โจทก์ฟ้องคดีอาชญา

ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้จำเลยใช้เงินทั้ง ๒ จำนวน

ศาลฎีกาตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ว่า เงินจำนวน ๑๓๓๐ บาทกว่านั้น จำเลยจ่ายไปในวงเขตร์อำนาจที่จำเลยจะทำได้ ส่วนเงิน ๑๒๐๐ บาทนั้นจำเลยไม่มีสิทธิตั้งจ่ายเงินของตนเองได้ เพราะปรากฎว่าจำเลยไม่เงินเดือน ให้จำเลยใช้เงินจำนวนนี้ กับค่าธรรมเนียมและค่าทนายรวม ๓ ศาล

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา