โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร ได้มีหนังสือแจ้งให้โจทก์เลิกใช้อาคาร และให้รื้อถอนอาคารอ้างว่าอยู่ในสภาพไม่มั่นคงแข็งแรง หรือไม่ปลอดภัยซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ร่างกาย ชีวิตหรือทรัพย์สิน โจทก์เห็นว่าอาคารของโจทก์ยังอยู่ในลักษณะมั่นคงแข็งแรง จึงได้อุทธรณ์คำสั่งต่อคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์เกี่ยวแก่การก่อสร้างอาคารคณะกรรมการฯได้มีมติให้ยกอุทธรณ์โจทก์ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย จึงขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งของจำเลยนั้นเสีย

จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ไม่มีสิทธิบังคับให้ยับยั้งหรือเพิกถอนการรื้ออาคาร ไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งอาคารตามฟ้องมีลักษณะไม่มั่นคงแข็งแรง ไม่ปลอดภัยซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ชีวิตหรือทรัพย์สิน

ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้วพิพากษาว่า โจทก์จะมาฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยมิได้ เพราะจะเป็นการวินิจฉัยซ้อนดุลพินิจของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและของคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์ให้ยกฟ้องของโจทก์

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฟ้องของโจทก์ยังไม่มีเหตุควรรับวินิจฉัยเพราะไม่ปรากฏว่าในการวินิจฉัยของจำเลยและคณะกรรมการฯ นั้นจำเลยหรือคณะกรรมการฯ ได้กระทำนอกเหนือความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารฯ อย่างใด ทั้งไม่ปรากฏว่าการวินิจฉัยของจำเลยหรือคณะกรรมการฯ เป็นการวินิจฉัยโดยไม่มีข้อเท็จจริงสนับสนุน และการวินิจฉัยของคณะกรรมการฯ ว่าอาคารจะมั่นคงแข็งแรงปลอดภัยหรือไม่นั้น เป็นการวินิจฉัยตามอำนาจในมาตรา 12 ทวิ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2504 มิใช่เป็นการใช้อำนาจศาล จึงไม่ขัดต่อธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา