โจทก์จำเลยเปนหุ้นส่วนกันทำเหมืองแร่ โจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าขายเหมืองแร่ของหุ้นส่วนกับของอื่น ๆ อีกเปนจำนวนเงิน ๑๙๘๒๖ บาทเศษ

ครั้นถึงคราวพิจารณาโจทก์จำเลยขอให้ศาลวินิจฉัยประเด็นข้อเดียวว่าที่ดินของหุ้นส่วนขายได้เงิน ๑๒๐๐๐๐ บาท หรือ ๒๐๐๐๐ บาท

ศาลคดีต่างประเทศเห็นว่าโจทก์สืบไม่ได้ว่า ที่ของห้างหุ้นส่วนได้ขายไปเปนจำนวนเงิน ๑๒๐๐๐๐๐ บาทและข้อที่โจทก์กล่าวว่าจำเลยทำเหมืองแร่แข่งขันเปนส่วนตัว โจทก์ชอบที่จะเรียกเอาผลกำไรได้ตามมาตรา ๑๐๓๘ นั้น ไม่ใช่ประเด็นในคดีนี้ ให้ยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ฟ้องผิดฐาน โจทก์ควรจะฟ้องขอให้ชำระบัญชี ให้ยกฟ้อง

ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้ศาลอุทธรณ์ไม่ได้วินิจฉัยตามประเด็นและข้อเท็จจริง คำพิพากษานั้นจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ข้อเท็จจริงคงฟังได้แต่เพียงว่าจำเลยขายทรัพย์ของหุ้นส่วนได้เพียง ๒๐๐๐๐ บาท เท่านั้น แต่โจทก์กลับฎีกานอกประเด็นไปว่าจำเลยทำการแข่งขันกับหุ้นส่วนขอให้บังคับผลกำไรที่จำเลยขาย ๑๐๐๐๐๐ บาท เปนทรัพย์ของหุ้นส่วนดังนี้ ฟังไม่ขึ้น ให้ยกฎีกา

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา