โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 5 จ้างโจทก์ว่าความเป็นเงิน 9,000 บาทโดยจ่ายเป็น 3 งวด จำเลยผิดนัดไม่จ่ายให้ตามสัญญา ขอให้บังคับพร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ 7 1/2 ต่อปี

จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้จ้างโจทก์ จ้างนายยัญ ตกลงจะจ่ายให้ 3 ระยะ คือ เมื่อคดีเสร็จสิ้นชั้นศาลจังหวัด 2. เมื่อคดีถึงศาลอุทธรณ์ 3. เมื่อคดีถึงศาลฎีกา สำเนาฟ้องจำเลยลงชื่อโดยเข้าใจสาระสำคัญผิดเป็นโมฆียะ ซึ่งจำเลยขอถือโอกาสบอกล้าง ฯลฯ

ศาลชั้นต้นเห็นว่าเจตนาของคู่สัญญาน่าจะหมายความว่าคดีต้องเสร็จเด็ดขาดถึงที่สุดจริง ๆ คงไม่หมายความว่าคดีถึงที่สุดโดยศาลจำหน่ายคดี พิพากษาให้จำเลยชำระค่าจ้างให้โจทก์ 3,000 บาท ฯลฯ

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าสัญญาจ้างหมาย จ.3 เป็นสัญญาจ้างทำของ เมื่อคดีของจำเลยเสร็จเด็ดขาดและคนของโจทก์ได้ทำงานให้จำเลยต้องจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ฯลฯ พิพากษาแก้ให้จำเลยร่วมกันชำระค่าจ้างว่าความให้โจทก์เป็นเงิน 9,000 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ 7 1/2 ต่อปี

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่าสัญญาจ้างว่าความตามเอกสารหมาย จ.3 นั้นมีความชัดเจนว่า "ค่าจ้างทั้งสิ้นเป็นเงิน 9,000 บาท จ่ายเป็น 3 งวด ๆ ที่ 1 จ่าย 3,000 บาท หลังวันทำสัญญา 7 วัน งวดที่ 2 จ่ายในระหว่างคดี 3,000 บาท งวดที่ 3 อีก 3,000 บาทเมื่อคดีเสร็จเด็ดขาด เป็นอันหมดเงินค่าจ้าง ฯลฯ" เห็นว่าตามข้อความแห่งสัญญานี้เป็นการจ้างเหมาทั้งหมด เมื่อโจทก์ได้ว่าความให้แก่จำเลยจนคดีเสร็จเด็ดขาดถึงที่สุดแล้ว แม้จะถึงที่สุดโดยวิธีใดที่ศาลใดก็ตามจำเลยก็ต้องชำระค่าจ้างให้แก่โจทก์เต็มตามจำนวนที่กล่าวไว้ในสัญญา

เมื่อโจทก์ทวงถามแล้วจำเลยไม่ยอมชำระเต็มจำนวนก็แปลว่าจำเลยผิดนัด ต้องเสียดอกเบี้ย ศาลอุทธรณ์พิพากษามาชอบแล้วพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา