คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานรับของโจรตามฟ้อง

ศาลอุทธรณ์เห็นว่า อวนที่จำเลยรับซื้อไว้นั้นถูกลักมาจากเขตปลิศซึ่งอยู่นอกเขตประเทศไทย โจทก์ไม่ได้นำสืบว่าการลักอวนนั้น กฎหมายในเมืองที่เกิดเหตุบัญญัติว่า จะต้องถูกลงอาญาฉะนั้นจึงลงโทษจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานรับของโจรนั้น จะต้องปรากฏว่าทรัพย์ที่รับไว้เป็นของได้มาจากการกระทำผิดกฎหมายการที่จะรู้ว่าของนั้นได้มาโดยผิดกฎหมายหรือไม่ ก็ต้องอาศัยกฎหมายที่ใช้อยู่ในท้องที่ที่ได้ของนั้นมาบัญญัติว่าเป็นผิดหรือไม่ซึ่งตามข้อเท็จจริงในคดีนี้ การลักอวนในเขตปลิศจะเป็นผิดหรือไม่เป็นข้อเท็จจริงที่โจทก์ต้องนำสืบ ศาลจะรู้เองไม่ได้ เพราะเป็นกฎหมายในต่างประเทศ เรื่องนี้โจทก์ไม่ได้นำสืบเลยว่า การลักอวนตามฟ้องเป็นผิดตามกฎหมายในเขตปลิศ ฉะนั้นจึงรู้ไม่ได้ว่าอวนของกลางเป็นของที่ได้มาจากการกระทำผิดกฎหมายหรือไม่ จึงเป็นอันขาดองค์ความผิดฐานรับของโจร พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา