จำเลยที่ ๒ ได้รับประกาศนิยบัตร์ให้ถือท้ายเรือได้เพียงขนาด ๒๕ ตัน ในวันเกิเหตุจำเลยที่ ๒ ได้ถือท้ายเรือนิลวรรณซึ่งมีขนาด ๓๒.๒ ตันแทนจำเลยที่ ๑ แต่ลำพังผู้เดียว จนเปนเหตุให้เรือนิลวรรณโดนเรือลำปั้นพายของ พ.เสียหาย และ พ.ถึงแก่ความตาย จึงมีปัญหาว่าจำเลยที่ ๒ จะมีผิดตาม พรบ เดินเรือในน่านน้ำสยาม ม.๒๘๒ หรือไม่

ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตามกฎหมายข้างบน ให้ปรับ ๕๐ บาท

ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับว่าจำเลยไม่มีผิดตาม พรบ เดินเรือในน่านน้ำสยาม เพราะระเบียบของกรมเจ้าท่ายอมให้ฝึกหัดนายท้ายรองเพื่อเลื่อนขึ้นเปนนายท้ายชั้น ๑ ได้

ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยต้องมีผิดตามกฎหมายที่ศาลเดิมวินิจฉัยมา ที่ศาลอุทธรณ์ยกระเบียบ+ของกรมเจ้าท่ามาอ้างลบล้างตัวบทกฎหมายซึ่ง+เปนลายลักษณอักษรไว้ชัดเจนนั้นมิชอบ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา