โจทก์ฟ้องว่าจำเลยออกตั๋วสัญญาชำระเงินค่าซื้อผ้าให้โจทก์ 3 รายเงิน 10,501 บาท ถึงกำหนดแล้วไม่ชำระ จึงขอให้บังคับ

จำเลยต่อสู้ว่ามิได้ออกตั๋วแลกเงินให้แก่โจทก์ หนี้ค่าซื้อเชื่อผ้าก็ขาดอายุความสองปีแล้ว ฯลฯ

ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์ฟ้องโดยอาศัยตั๋วสัญญาชำระเงินจึงเอาอายุความซื้อของเชื่อใช้บังคับไม่ได้ โจทก์ไม่ใช่ผู้ทรงตั๋วสัญญาใช้เงินจึงไม่มีสิทธิฟ้อง พิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเอกสารที่โจทก์เรียกว่าสัญญาชำระเงินนั้นไม่ใช่ลักษณะเป็นตั๋วแลกเงิน การโอนโดยส่งมอบไม่สมบูรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกาว่าเอกสารนั้นเป็นตั๋วแลกเงินตามมาตรา 909 และเข้าลักษณะเป็นตั๋วสัญญาใช้เงินตามมาตรา 982 ด้วย มีการส่งมอบกันโดยไม่ต้องสลักหลังก็ใช้ได้

ศาลฎีกาเห็นว่าเอกสารที่โจทก์อ้างขาดรายการที่ระบุไว้ในมาตรา 909 จึงไม่สมบูรณ์และไม่ใช่ตั๋วแลกเงินที่สั่งให้ใช้เงินแก่ผู้ถือ ฉะนั้นเพียงการส่งมอบยังไม่เป็นการโอนและกรณีเป็นเรื่องที่จำเลยออกตั๋วให้แก่ร้านจำเลยซึ่งไม่ใช่นิติบุคคล จึงไม่ใช่ตั๋วสัญญาใช้เงิน พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา