ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ เป็นผู้ได้รับอนุญาตให้เล่นการพะนันตกเบ็ดได้ จำเลยที่ ๒-๓ เป็นคนควบคุมการเล่นของจำเลยที่ ๑ ขณะที่จำเลยที่ ๔ ซึ่งเป็นผู้เยาว์ได้เข้าเล่นนั้นจำเลยที่ ๑ ไม่ได้อยู่ในที่นั้นด้วย ปรากฎว่าไปรับประทานอาหารเสียที่อื่น คงมีแต่จำเลยที่ ๒-๓ ทำหน้าที่แทน

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าการที่ความผิดเกิดขึ้นนี้จะฟังว่าเป็นโดยเจตนาหรือประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ ๑ แต่อย่างใดหาได้ไม่ กฎหมายไม่มีประสงค์ที่จะให้จำเลยที่ ๑ ต้องกำกับการด้วยตนเองอยู่ตลอดเวลา และทั้งกฎหมายก็ไม่ได้บัญญัติว่าในคดีชนิดนี้ แม้ความผิดเกิดขึ้นในระหว่างที่ผู้ถื่อใบอนุญาตไม่อยู่แล้วผู้ถือใบอนุญาตจะต้องรับผิดด้วย จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา